Rüzgar

 Sonbaharı, ilkbahara tercih ettim hep. Rüzgarlı günlerde yürümeyi sevdim. Rüzgara karşı durduğum her an, daha bir güçlü hissettirdi kendimi bana. 

 Bilimsel olarak açıklaması beni pek tatmin etmiyor. O benim için var! Ona karşı yürüdüğüm her yolda bir şeyi daha aşıyorum hayatımda.Şarkılardaki gibi olmalı ama. Sert esmeli, bana esmeyi, gürlemeyi anlatmalı. Oturup dinlenmeli başucumda, belli ki uzaktan geliyor... Ama esmeli kendimi her güçsüz, yalnız hissettiğimde...Çünkü o estikçe bir ihtimal benden bir şeyler daha götürecek, belki bana yeni bir şeyler getirecek. Emin olduğum bir şey var, hayatımda bir şeyleri değiştirecek.  

 Herkes ihtiyaç duymaz mı bir şeylerin değişmesine? Sadece çık ve otur bir ahşap merdivene. Ve rüzgarını bekle, senin rüzgarın her kimse, her neyse!